Pioniers in het onderzoek overwegen veroudering een pathologie die op multimodale wijze behandeld kan worden. We belichten David Sinclair, een vooraanstaande Australische bioloog, Harvard-onderzoeker en pionier in de beschrijving van de genetische paden die veroudering regelen, die bevestigt dat “Er is geen wet die zegt dat we oud moeten worden”.
In de afgelopen jaren is er een ongekende vooruitgang geboekt in het onderzoek naar veroudering en is onder andere ontdekt dat het tempo van veroudering wordt geregeld door verschillende genen en biochemische processen. Dit is het belangrijkste onderzoeksgebied van Sinclair en vormt de oorsprong van de concepten biologische en chronologische leeftijd. Als we de genen die veroudering regelen op de juiste manier stimuleren, kan onze biologische leeftijd (de leeftijd die onze cellen laten zien) lager zijn dan de leeftijd die op ons identiteitsbewijs staat (chronologische leeftijd).
Welke genen regelen veroudering?
Er zijn veel onderling samenhangende factoren die veroudering regelen. De meest opvallende zijn deze 3 genen:
|
Belangrijk om te weten: DNA bevat alle informatie die nodig is om eiwitten te maken. Deze zijn verantwoordelijk voor het uitvoeren van cellulaire functies. Daarom zullen we verwijzen naar een eiwit (bijv. enzymen) of het gen dat dit eiwit codeert (dat meestal dezelfde naam heeft als het eiwit). |
mTOR
Dit eerste gen, mTOR (mammal Target Of Rapamycin), wordt geactiveerd als reactie op de inname van eiwitten (aminozuren). Dit pad heeft een dubbele functie: wanneer er een overvloed aan voedsel is, activeert het veelnodige processen zoals spieropbouw en energieverbranding, onder andere. Aan de andere kant, wanneer er een tekort aan voedsel is (bijv. door vasten), activeert het andere paden die verband houden met langdurige gezondheid, zoals het autofagie- mechanisme (een proces van celvernieuwing waarbij cellen defecte eiwitten recyclen). Bovendien wordt de activiteit van de mitochondriën, die verantwoordelijk zijn voor de productie van ATP (biochemische energie voor ons lichaam), versterkt.
AMPK
De tweede groep is AMPK, (AMP-geactiveerd kinase). Dit enzym is een sensor voor een lage energietoestand en wordt geactiveerd door een verminderde inname en een laag ATP-gehalte, wat zijn antagonist, AMP, verhoogt (vandaar de naam).
De belangrijkste functie ervan is om meer mitochondriën te genereren die de ATP-synthese activeren. Dit proces is gericht tegen veroudering, omdat we mitochondriën verliezen naarmate we ouder worden.
Daarnaast maakt zijn activering ons gevoeliger voor insuline en stelt het ons in staat om pieken in de bloedsuikerspiegel te vermijden die zo schadelijk zijn voor ons lichaam. Daarom moeten we zijn activiteit verhogen om langdurige gezondheid te bevorderen.
Daarnaast leidt de activering van AMPK tot remming van mTOR (het pad dat stroomopwaarts ligt) en dus tot activering van autofagie, waardoor de effecten tegen veroudering worden versterkt.
Sirtuïnes
Bij mensen is dit een groep van 7 genen die worden geactiveerd als reactie op een lage energietoestand of lage aminozuurniveaus, d.w.z. wanneer we niet eten. Een gebrek aan voedsel activeert het enzym NAMPT (nicotinamidefosforibosyltransferase), dat NAD (de “benzine” die sirtuïnes nodig hebben om hun functies uit te voeren) synthetiseert uit nicotinamide (vitamine B3). Lees meer over dit mechanisme in ons bericht over Resveratrol en Quercetine.
Het activeren van sirtuïnes bevordert langdurige gezondheid: het herstelt DNA, stabiliseert het genoom, bevordert mitochondriale en energiesynthese, vermindert ontstekingen en verwijdert schadelijke vrije radicalen.
Daarnaast leidt zijn activering tot een interactie met de twee hierboven beschreven paden. AMPK wordt verhoogd en mTOR wordt geremd.
Moleculen voor langdurige gezondheid
Wetenschappelijk bewijs heeft aangetoond dat er verschillende natuurlijke moleculen zijn die werken en helpen onze gezondheid te verbeteren en ons leven te verlengen. Deze worden calorierestrictiemimetica genoemd. Ze hebben dezelfde gunstige effecten als minder eten (beschreven in de vorige sectie) met betrekking tot de genen die veroudering regelen.

Hier zijn enkele van de stoffen tegen veroudering die je bij Zenement kunt verkrijgen en die David Sinclair in zijn dagelijkse routine opneemt, samen met hun belangrijkste kenmerken, dosering en aanbevolen dagelijkse innameschema(*).
| Molecuul | Bemiddelend pad | Belangrijkste functie | Dosis | Dagelijks schema |
| Spermidine | mTOR | Activering van autofagie | 0,5 – 2 mg | In de ochtend of avond |
|
Berberine |
AMPK |
Glucose- en cholesterolvermindering en mitochondriale synthese |
1000-2000 mg |
Ochtend, middag of avond |
|
Resveratrol |
Sirtuïnes |
Activering van DNA-herstel |
250 – 2000 mg |
Ochtend of middag |
|
Quercetine |
Sirtuïnes |
Senolytisch, antioxidant en ontstekingsremmend effect |
1000 mg max. |
Ochtend of middag |
(*) Onthoud dat de aanbevolen hoeveelheden per persoon kunnen verschillen. Raadpleeg altijd een arts voordat u een van deze supplementen gebruikt, omdat ze nooit een uitgebalanceerd dieet en een gezonde levensstijl moeten vervangen.
Je kunt meer ontdekken over deze stoffen tegen veroudering in onze berichten over spermidine, berberine, resveratrol en quercetine. We nodigen je ook uit om ons blogbericht “9 tips om veroudering uit te stellen en langer en beter te leven te bezoeken, waarin we enkele aanbevolen gewoontes voor gezond ouder worden bespreken.
|
Bronnen: Het grootste deel van de informatie in dit artikel is afkomstig uit de podcastserie Lifespan van David Sinclair. |