Czym jest MPOS i jak formuła na nie odpowiada
MPOS (zespół wieloendokrynowy jajników) to jedno z najczęstszych zaburzeń endokrynologicznych u kobiet w wieku rozrodczym. Jest to nowa oficjalna nazwa tego, co do maja 2026 roku było znane jako zespół policystycznych jajników (PCOS). Zmiana, przyjęta międzynarodowo i opublikowana w The Lancet, lepiej odzwierciedla fakt, że schorzenie wpływa na hormony, metabolizm i ogólne zdrowie, a nie tylko na jajniki. Przez najbliższe kilka lat obie nazwy będą używane obok siebie.
Zwykle wiąże się go z nieregularnymi cyklami miesiączkowymi, insulinoopornością i nadmiarem androgenów, które mogą objawiać się trądzikiem, hirsutyzmem lub trudnościami z owulacją. Dlatego formuła PCOS Zen działa jednocześnie na wszystkie trzy jej wymiary: hormonalny, metaboliczny i rozrodczy. I dlatego zreformułowaliśmy ją zgodnie z najnowszymi dowodami naukowymi. Są dwie główne zmiany:
- Stosunek mio-inzotolu do D-chiro-inzotolu zmienia się z 40:1 na 105:1.
- Berberyna jest teraz w formie liposomalnej.
Poniżej wyjaśniamy powody każdej z nich oraz działanie każdego składnika.
Inozytyle: serce formuły
Inozytol to cząsteczka naturalnie występująca w organizmie i w wielu produktach spożywczych. Dwie jego formy mają znaczenie dla zdrowia jajników:
- Mio-inozytol (MI): bierze udział w przekazywaniu sygnałów FSH (hormonu stymulującego pęcherzyki) wewnątrz jajnika. Innymi słowy, ma kluczowe znaczenie dla prawidłowego dojrzewania pęcherzyków i hormonalnej równowagi jajników.
- D-chiro-inozytol (DCI): bierze udział głównie w przekazywaniu sygnałów insuliny w tkankach obwodowych, takich jak mięśnie, wątroba i tkanka tłuszczowa.
Oba są użyteczne, ale pełnią inne funkcje. Ta różnica jest dokładnie tym, co determinuje nowy stosunek.
Dlaczego 105:1
Stosunek 40:1 stał się popularny, ponieważ jest to proporcja mio-inzotolu do D-chiro-inzotolu występująca w osoczu krwi zdrowej osoby. Przez lata uważano go za proporcję odniesienia dla każdego suplementu.
Badania z ostatnich kilku lat doprecyzowały to założenie: każda tkanka ma własną równowagę inozytolową, a osocze nie jest tym samym co jajnik. W tkance jajnika proporcja wynosi w rzeczywistości około 100:1, co oznacza bardzo dużą ilość mio-inzotolu i bardzo małą ilość D-chiro-inzotolu [1].
Dlaczego ma to znaczenie? Ponieważ jajnik jest organem, w którym mio-inozytol musi wyraźnie przeważać. Relatywny nadmiar D-chiro-inzotolu w jajniku nie przynosi dodatkowych korzyści, a według dostępnych dowodów może być przeciwskuteczny dla funkcji jajników i równowagi androgenowej [1][2].
Przy 105:1 znacznie zbliżamy się do tej naturalnej proporcji jajnika. Znajduje się również pomiędzy dwoma scenariuszami, które nauka już zbadała z dobrymi wynikami: sam mio-inozytol oraz mio-inozytol + D-chiro-inozytol w klasycznych proporcjach [2][4]. W praktyce oznacza to maksymalizację składnika, który ma największe znaczenie dla funkcji jajników (mio-inozytol), przy zachowaniu niewielkiej ilości D-chiro-inzotolu dla jego roli metabolicznej.
Mówiąc prościej: więcej tego, czego potrzebuje jajnik, i mniej tego, czego nie potrzebuje.

Berberyna w formie liposomalnej
Berberyna to związek roślinny, który był szeroko badany w kontekście MPOS. Pomaga poprawić wrażliwość na insulinę i profil lipidowy, a także działa jako agonista GLP-1 [3]. Sprawia to, że jest ważnym sojusznikiem po metabolicznej stronie formuły.
Konwencjonalna berberyna ma dwukrotny niedogodny aspekt:
- Jej biodostępność jest bardzo niska, więc duża część dawki nigdy nie zostaje wchłonięta.
- Ta niewchłonięta frakcja pozostaje w jelitach i jest głównym powodem dolegliwości trawiennych (przede wszystkim nudności), które niektóre osoby odczuwają podczas jej przyjmowania.
Forma liposomalna rozwiązuje oba problemy jednocześnie. Zamykanie berberyny w liposomach poprawia jej wchłanianie, a dzięki zmniejszeniu ilości wolnej berberyny pozostającej w jelitach, poprawia również tolerancję trawienną. W rezultacie otrzymujemy formułę, która zachowuje pożądany efekt metaboliczny, będąc jednocześnie znacznie łatwiejszą do przyjęcia.
Reszta formuły, składnik po składniku
PCOS Zen to coś więcej niż inozytyle i berberyna. Formuła zawiera mikroskładniki odżywcze wybrane ze względu na ich rolę w metabolizmie hormonów, regulacji glukozy i płodności:
- Cynk: przyczynia się do prawidłowej płodności, prawidłowego metabolizmu węglowodanów i prawidłowego funkcjonowania układu odpornościowego [5].
- Witamina B6: przyczynia się do regulacji aktywności hormonalnej, zmniejszenia zmęczenia i osłabienia oraz prawidłowego metabolizmu wytwarzającego energię [6].
- Witamina B9 (węglan L-metylofolianu): przyczynia się do procesu podziału komórek i prawidłowego funkcjonowania psychicznego. Używamy formy zmetylenowanej, którą organizm może wykorzystać bezpośrednio [7].
- Selen: przyczynia się do prawidłowej funkcji tarczycy i ochrony komórek przed stresem oksydacyjnym [8].
- Chrom: przyczynia się do utrzymania prawidłowego poziomu glukozy we krwi poprzez wspieranie działania insuliny [9].
- Witamina D3: przyczynia się do zdrowia kości i mięśni (w tym mięśnia macicy) oraz prawidłowego funkcjonowania układu odpornościowego [10].
- Witamina B12: niezbędna do tworzenia czerwonych krwinek, metabolizmu komórkowego i funkcjonowania układu nerwowego [7].
Wspólnie te 10 składników działa na wszystkie trzy wymiary MPOS: hormonalny, metaboliczny i rozrodczy.
PCOS Zen jest suplementem dietyetycznym i nie zastępuje zróżnicowanej, zbilansowanej diety ani zdrowego stylu życia. Nie przekraczać zalecanej dziennej dawki. Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, przyjmujesz leki obniżające poziom glukozy lub zmagasz się z jakimkolwiek schorzeniem, skonsultuj się ze swoim lekarzem przed rozpoczęciem.
Bibliografia
Zmiana nomenklatury z PCOS na MPOS: międzynarodowy konsensus opublikowany w The Lancet (maj 2026), poparty przez 56 organizacji naukowych i pacjenckich oraz Światową Organizację Zdrowia.
[1] Unfer, V., Dinicola, S., Laganà, A. S., & Bizzarri, M. (2020). Altered Ovarian Inositol Ratios May Account for Pathological Steroidogenesis in PCOS. International Journal of Molecular Sciences, 21(19), 7157. https://doi.org/10.3390/ijms21197157
[2] Lete, I., Martínez, A., Lasaga, I., Centurión, E., & Vesga, A. (2024). Update on the combination of myo-inositol/d-chiro-inositol for the treatment of polycystic ovary syndrome. Gynecological Endocrinology. https://doi.org/10.1080/09513590.2023.2301554
[3] Jurgiel, J., Graniak, A., Opyd, P., Zawodny, T., & Lis, M. (2024). The role of berberine in polycystic ovary syndrome, a summary of knowledge. Ginekologia Polska, 95(4), 276-284. https://doi.org/10.5603/gpl.95138
[4] Kachhawa, G., Senthil Kumar, K. V., Kulshrestha, V., Khadgawat, R., Mahey, R., & Bhatla, N. (2022). Efficacy of myo-inositol and d-chiro-inositol combination on menstrual cycle regulation and improving insulin resistance in young women with polycystic ovary syndrome: A randomized open-label study. International Journal of Gynaecology and Obstetrics, 158(2), 278-284. https://doi.org/10.1002/ijgo.13971
[5] Dhar, S., Yadav, R., & Tomar, A. (2024). Serum Zinc Levels in Women with Polycystic Ovarian Syndrome are Lower as Compared to Those without Polycystic Ovarian Syndrome: A Cohort Study. Journal of Human Reproductive Sciences, 17(1), 25-32. https://doi.org/10.4103/jhrs.jhrs_8_24
[6] Jovanovic, F., Sudhakar, A., & Knezevic, N. N. (2022). The Kynurenine Pathway and Polycystic Ovary Syndrome: Inflammation as a Common Denominator. International Journal of Tryptophan Research, 15, 11786469221099214. https://doi.org/10.1177/11786469221099214
[7] Carrasco-Cabezas, M., Assmann, T. S., Martínez, P., Cerpa, L., Calfunao, S., Echiburú, B., Maliqueo, M., Crisosto, N., & Salas-Pérez, F. (2024). Folate and Vitamin B12 Levels in Chilean Women with PCOS and Their Association with Metabolic Outcomes. Nutrients, 16(12), 1937. https://doi.org/10.3390/nu16121937
[8] Zhao, J., Dong, L., Lin, Z., Chen, L., & Li, Z. (2023). Effects of selenium supplementation on Polycystic Ovarian Syndrome: A systematic review and meta-analysis on randomized clinical trials. BMC Endocrine Disorders, 23(1), 33. https://doi.org/10.1186/s12902-023-01286-6
[9] Hamsho, M., et al. (2025). Therapeutic effects of chromium supplementation on women with polycystic ovarian syndrome: A systematic review and meta-analysis. Endocrinología, Diabetes y Nutrición. https://doi.org/10.1016/j.endinu.2025.501578
[10] Kazeminia, M., et al. (2024). The effect of vitamin D on the hormonal profile of women with polycystic ovary syndrome: a systematic review and meta-analysis. Middle East Fertility Society Journal, 29, 45. https://doi.org/10.1186/s43043-024-00201-w