Wat MPOS is en hoe de formule hierop inspeelt
MPOS (Metabolic Polyendocrine Ovarian Syndrome) is een van de meest voorkomende endocriene aandoeningen bij vrouwen in de vruchtbare leeftijd. Het is de nieuwe officiële naam voor wat tot mei 2026 bekend stond als Polycystic Ovary Syndrome (PCOS). De verandering, internationaal overeengekomen en gepubliceerd in The Lancet, weerspiegelt beter het feit dat de aandoening invloed heeft op hormonen, de stofwisseling en de algehele gezondheid, niet alleen op de eierstokken. Beide namen zullen de komende jaren naast elkaar worden gebruikt.
Het wordt doorgaans geassocieerd met onregelmatige menstruatiecycli, insulineresistentie en een overschot aan androgenen, wat zich kan uiten als acne, hirsutisme of ovulatieproblemen. Daarom werkt de PCOS Zen-formule tegelijkertijd op alle drie de aspecten: hormonaal, metabool en reproductief. En daarom hebben we deze volgens de meest recente wetenschappelijke bewijzen opnieuw samengesteld. Er zijn twee belangrijke wijzigingen:
- De verhouding tussen Myo-Inositol en D-Chiro-Inositol verandert van 40:1 naar 105:1.
- Berberine is nu in liposomale vorm.
Hieronder leggen we de reden achter elke wijziging uit en wat elke actieve stof doet.
Inositols: de kern van de formule
Inositol is een molecuul dat van nature in het lichaam en in veel voedingsmiddelen voorkomt. Twee van de vormen ervan zijn belangrijk voor de gezondheid van de eierstokken:
- Myo-Inositol (MI): betrokken bij FSH-signalisatie (follikelstimulerend hormoon) in de eierstok. Met andere woorden: het is essentieel voor een goede follikelrijping en de hormonale balans van de eierstokken.
- D-Chiro-Inositol (DCI): voornamelijk betrokken bij insulinesignalisatie in perifeer weefsel, zoals spieren, lever en vetweefsel.
Beide zijn nuttig, maar ze hebben verschillende functies. Dat verschil is precies de reden voor de nieuwe verhouding.
Waarom 105:1
De verhouding van 40:1 werd populair omdat dit de verhouding is tussen Myo-Inositol en D-Chiro-Inositol die in het bloedplasma van een gezond persoon wordt gevonden. Jarenlang werd ervan uitgegaan dat dit de referentieverhouding was voor elk supplement.
Onderzoek van de afgelopen jaren heeft dit idee genuanceerd: elk weefsel heeft zijn eigen inositolbalans, en plasma is niet hetzelfde als de eierstok. In eierstokweefsel is de verhouding in feite rond de 100:1, wat betekent dat er veel Myo-Inositol en een zeer kleine hoeveel D-Chiro-Inositol aanwezig is [1].
Waarom is dat belangrijk? Omdat de eierstok een orgaan is waarin Myo-Inositol duidelijk moet overheersen. Een relatief overschot aan D-Chiro-Inositol in de eierstokken levert geen extra voordeel op en kan, op basis van het beschikbare bewijs, averenigend werken voor de eierstokfunctie en de androgenenbalans [1][2].
Met 105:1 komen we veel dichter bij die natuurlijke verhouding in de eierstokken. Het zit ook tussen twee scenario's die de wetenschap al met goede resultaten heeft onderzocht: Myo-Inositol op zichzelf, en Myo-Inositol + D-Chiro-Inositol in de klassieke verhoudingen [2][4]. In de praktijk betekent dit dat we het component dat het meest telt voor de eierstokfunctie (Myo-Inositol) maximaliseren, terwijl we een kleine hoeveel D-Chiro-Inositol behouden voor zijn metabole rol.
Kort gezegd: meer van wat de eierstokken nodig hebben, en minder van wat ze niet nodig hebben.

Berberine, in liposomale vorm
Berberine is een plantenverbinding die uitgebreid is onderzocht in de context van MPOS. Het helpt de insulinegevoeligheid en het lipidenprofiel te verbeteren en werkt als een GLP-1-agonist [3]. Dat maakt het een belangrijke bondgenoot voor het metabole aspect van de formule.
Conventionele berberine heeft een tweeledig nadeel:
- De biobeschikbaarheid is zeer laag, waardoor een groot deel van de dosis nooit wordt opgenomen.
- Dat niet-opgenomen deel blijft in de darmen achter en is de belangrijkste reden voor de spijsverteringsklachten (vooral misselijkheid) die sommige mensen ervaren bij het innemen ervan.
De liposomale vorm pakt beide problemen tegelijk aan. Het inkapselen van berberine in liposomen verbetert de opname en, door de hoeveelheid vrije berberine die in de darmen achterblijft te verminderen, verbetert het ook de spijsverteringstolerantie. Het resultaat is een formule die het metabole effect waar we naar op zoek zijn behoudt, maar veel beter verdragen wordt.
De rest van de formule, actieve stof voor actieve stof
PCOS Zen is meer dan inositols en berberine. De formule bevat micronutriënten die zijn gekozen vanwege hun rol in hormoonmetabolisme, glucoseregulatie en vruchtbaarheid:
- Zink: draagt bij aan een normale vruchtbaarheid, een normaal koolhydraatmetabolisme en een normale werking van het immuunsysteem [5].
- Vitamine B6: draagt bij aan de regulatie van hormonale activiteit, de vermindering van vermoeidheid en moeheid, en een normaal energieproducerend metabolisme [6].
- Vitamine B9 (calcium L-methylfolaat): draagt bij aan het proces van celdeling en een normale psychologische functie. We gebruiken de gemethyleerde vorm, die het lichaam direct kan gebruiken [7].
- Selenium: draagt bij aan een normale schildklierfunctie en de bescherming van cellen tegen oxidatieve stress [8].
- Chroom: draagt bij aan het behoud van normale bloedglucosespiegels door de werking van insuline te ondersteunen [9].
- Vitamine D3: draagt bij aan de gezondheid van botten en spieren (inclusief de baarmoesspier) en een normale werking van het immuunsysteem [10].
- Vitamine B12: essentieel voor de vorming van rode bloedcellen, celmetabolisme en het zenuwstelsel [7].
Samen werken deze 10 ingrediënten op alle drie de aspecten van MPOS: hormonaal, metabool en reproductief.
PCOS Zen is een voedingssupplement en is geen vervanging voor een gevarieerd, evenwichtig dieet of een gezonde levensstijl. Overschrijd niet de aanbevolen dagelijkse dosis. Als je zwanger bent of borstvoeding geeft, glucoseverlagende medicijnen gebruikt of een gezondheidsprobleem hebt, overleg dan vóór aanvang met je zorgverlener.
Literatuurverwijzingen
Wijziging van de nomenclatuur van PCOS naar MPOS: internationaal consensus gepubliceerd in The Lancet (mei 2026), gesteund door 56 wetenschappelijke en patiëntenorganisaties en door de Wereldgezondheidsorganisatie.
[1] Unfer, V., Dinicola, S., Laganà, A. S., & Bizzarri, M. (2020). Altered Ovarian Inositol Ratios May Account for Pathological Steroidogenesis in PCOS. International Journal of Molecular Sciences, 21(19), 7157. https://doi.org/10.3390/ijms21197157
[2] Lete, I., Martínez, A., Lasaga, I., Centurión, E., & Vesga, A. (2024). Update on the combination of myo-inositol/d-chiro-inositol for the treatment of polycystic ovary syndrome. Gynecological Endocrinology. https://doi.org/10.1080/09513590.2023.2301554
[3] Jurgiel, J., Graniak, A., Opyd, P., Zawodny, T., & Lis, M. (2024). The role of berberine in polycystic ovary syndrome, a summary of knowledge. Ginekologia Polska, 95(4), 276-284. https://doi.org/10.5603/gpl.95138
[4] Kachhawa, G., Senthil Kumar, K. V., Kulshrestha, V., Khadgawat, R., Mahey, R., & Bhatla, N. (2022). Efficacy of myo-inositol and d-chiro-inositol combination on menstrual cycle regulation and improving insulin resistance in young women with polycystic ovary syndrome: A randomized open-label study. International Journal of Gynaecology and Obstetrics, 158(2), 278-284. https://doi.org/10.1002/ijgo.13971
[5] Dhar, S., Yadav, R., & Tomar, A. (2024). Serum Zinc Levels in Women with Polycystic Ovarian Syndrome are Lower as Compared to Those without Polycystic Ovarian Syndrome: A Cohort Study. Journal of Human Reproductive Sciences, 17(1), 25-32. https://doi.org/10.4103/jhrs.jhrs_8_24
[6] Jovanovic, F., Sudhakar, A., & Knezevic, N. N. (2022). The Kynurenine Pathway and Polycystic Ovary Syndrome: Inflammation as a Common Denominator. International Journal of Tryptophan Research, 15, 11786469221099214. https://doi.org/10.1177/11786469221099214
[7] Carrasco-Cabezas, M., Assmann, T. S., Martínez, P., Cerpa, L., Calfunao, S., Echiburú, B., Maliqueo, M., Crisosto, N., & Salas-Pérez, F. (2024). Folate and Vitamin B12 Levels in Chilean Women with PCOS and Their Association with Metabolic Outcomes. Nutrients, 16(12), 1937. https://doi.org/10.3390/nu16121937
[8] Zhao, J., Dong, L., Lin, Z., Chen, L., & Li, Z. (2023). Effects of selenium supplementation on Polycystic Ovarian Syndrome: A systematic review and meta-analysis on randomized clinical trials. BMC Endocrine Disorders, 23(1), 33. https://doi.org/10.1186/s12902-023-01286-6
[9] Hamsho, M., et al. (2025). Therapeutic effects of chromium supplementation on women with polycystic ovarian syndrome: A systematic review and meta-analysis. Endocrinología, Diabetes y Nutrición. https://doi.org/10.1016/j.endinu.2025.501578
[10] Kazeminia, M., et al. (2024). The effect of vitamin D on the hormonal profile of women with polycystic ovary syndrome: a systematic review and meta-analysis. Middle East Fertility Society Journal, 29, 45. https://doi.org/10.1186/s43043-024-00201-w