Veroudering kenmerkt zich door een progressief verlies van cellulaire functies en zorgt ervoor dat ons lichaam geleidelijk achteruitgaat. Het is de belangrijkste oorzaak van aandoeningen die vaak met de leeftijd optreden, zoals diabetes type II, hart- en vaatziekten en neurodegeneratieve ziekten.
De wetenschappelijke gemeenschap heeft haar aandacht gericht op het verklaren van wat er in onze cellen gebeurt naarmate we ouder worden en wat de kenmerken van veroudering zijn. Door één van deze kenmerken te behandelen, kunnen we veroudering vertragen, maar als we ze allemaal behandelen, zouden we een enorme toename van de gemiddelde levensverwachting kunnen bereiken.
De 9 kenmerken van veroudering
De achteruitgang van cellulaire functies leidt tot veroudering, die zich kenmerkt door opeenvolgende veranderingen die het lichaam in de loop van de tijd ondergaat (kenmerken van veroudering). Deze zijn als volgt:

1. Genomische instabiliteit:
Er is een verhoogde neiging voor DNA-mutaties (veranderingen in de sequentie) om te ontstaan. Deze zijn te wijten aan interne factoren zoals ontsteking en/of externe factoren zoals tabaksrook, die na verloop van tijd schade ophopen.
2. Telomeerverkorting:
Elke keer dat een cel zich deelt, worden de telomeren (structuren aan het uiteinde van chromosomen) korter. Het proces wordt herhaald totdat een punt wordt bereikt waarop ze een kritische lengte bereiken die geen verdere delingen toelaat (gedefinieerd als de Hayflick-limiet) en de cel sterft.
3. Epigenetische veranderingen:
Dit zijn veranderingen die de genexpressie beïnvloeden maar de DNA-sequentie niet beïnvloeden. Epigenetische veranderingen zijn te wijten aan leeftijd en omgevingsfactoren zoals dieet, lichaamsbeweging, medicijnen en chemicaliën. Voorbeelden van deze veranderingen zijn DNA-methylering, d.w.z. de toevoeging of verwijdering van chemische groepen genaamd methylgroepen van DNA, of veranderingen in de eiwitten (histonen) die zich aan het DNA binden om chromosomen te vormen, onder andere. In feite definieert Dr. Sinclair, de vader van de “Informatietheorie van veroudering”, veroudering simpelweg als het verlies van epigenetische informatie in onze cellen in de loop der jaren.
4. Verlies van proteostase:
Gedurende ons leven worden eiwitten continu afgebroken, gerecycled en opnieuw opgebouwd in een fijn afgestemd proces genaamd eiwit-homeostase of “proteostase”. Eiwitten zijn essentieel voor ons lichaam, omdat ze de bouwstenen van onze cellen zijn en de meeste van hun functies uitvoeren. Veroudering kenmerkt zich door een verstoring van dit evenwicht.
5. Dysregulatie van nutriëntensensatie:
Insulineresistentie is een belangrijke factor. Met de leeftijd kunnen factoren zoals oxidatieve stress, ontsteking, veranderde enzymactiviteit en de ophoping van vetzuren in cellen bijdragen aan een verminderde insulinegevoeligheid. Met andere woorden, cellen reageren niet zo goed op insuline als ze zouden moeten en het lichaam verliest geleidelijk zijn vermogen om de bloedsuikerspiegel te reguleren.
De insulineresponsiviteit kan worden verbeterd door een aantal van de genen die veroudering reguleren (die fungeren als sensoren voor de voedingsstoffen die we binnenkrijgen) te activeren door, bijvoorbeeld, caloriebeperking of intermittent vasten.
6. Mitochondriale disfunctie:
Mitochondriën zijn organellen die energie produceren in bijna alle cellen door zuurstof te combineren met brandstofmoleculen (suikers en vetten) uit voedsel. Naarmate cellen en organismen ouder worden, neemt de efficiëntie van mitochondriën de neiging te dalen. Wanneer mitochondriën defect zijn, hebben cellen niet genoeg energie, en ongebruikt zuurstof en brandstofmoleculen hopen zich op, waardoor cellen beschadigd raken.
7. Cellulaire senescentie:
Senescentie is een proces waarbij cellen in een ‘zombie’-toestand worden achtergelaten: ze hebben het einde van hun levensduur bereikt maar zijn niet gestorven. Hun structuur is beschadigd en hun metabolisme is veranderd. Naarmate ze ouder worden, hopen deze cellen zich op in de weefsels en scheiden ze schadelijke en ontstekende stoffen uit in hun omgeving. Dit draagt bij aan de ontwikkeling van ouderdomsgerelateerde ziekten. Het verschilt van geprogrammeerde celdood, genaamd apoptose, die niet-levensvatbare cellen elimineert om de vorming van tumoren te voorkomen.
8. Uitputting van stamcellen:
Stamcellen zijn in staat nieuwe cellen te creëren om onze weefsels en organen te repareren maar worden disfunctioneel of sterven naarmate we ouder worden. Gevolgens zijn hun aantallen afnemend, en onze weefsels stoppen met zichzelf zo vaak te vernieuwen.
9. Verstoring van intercellulaire communicatie:
Dit is de overdracht van informatie van de ene cel naar de andere met behulp van fysisch-chemische signalen zoals hormonen of zenuwprikkels. Dit proces is essentieel om de functies van het lichaam te “organiseren” en het gezond en in balans te houden. Als het wordt verstoord, vinden ontstekingsreacties en veranderingen in de samenstelling van de cellulaire omgeving plaats, wat leidt tot ouderdomsgerelateerde disfuncties.
Nu u weet wat de kenmerken van veroudering zijn, nodigen we u uit om onze blogpost “9 tips om veroudering te vertragen, langer en beter te leven” en de artikelen over “berberine, spermidine, resveratrol en quercetine” te bekijken, die allemaal voedingssupplementen zijn gerelateerd aan langdurige gezondheid.